WEWNĘTRZNA ZBROJA - ECHINACEA

 

            Jesienny okres infekcji za nami. Teraz mała przerwa, trochę mrozu dobrze nam zrobi, wymrożą się przy okazji atakujące nas bakterie i wirusy, ale niedługo już wiosna i niestety czas na nowe utrapienia z ich strony. Przyzwyczailiśmy się, i bardzo niedobrze, do antybiotyków dobrze radzących sobie z infekcjami bakteryjnymi. Niestety dość szybko stają się one nieskuteczne, ponieważ bakterie uodparniają się na ich działanie, a my pozostajemy jeszcze bardziej bezbronni. O wiele gorzej przedstawia się sprawa z wirusami, wobec których pozostajemy właściwie bezradni, o ile nie wzmocnimy własnych sił obronnych.

            Wyjątkowym środkiem w tej dziedzinie jest echinacea. Ostatnie badania wykazały, iż echinacea nie tylko stymuluje nasz układ odpornościowy i wzmacnia naturalne mechanizmy obronne naszych organizmów, ale też bezpośrednio atakuje wirusy, co jest rzdkością wśród wszelkiego rodzaju środków, także farmaceutyków. Echinacea stosowana jest najczęściej w przypadku zwykłego przeziębienia i grypy, lecz miliony ludzi potwierdzają jej skuteczność również i w innych przypadkach różnych zakażeń wirusowo bakteryjnych.

            Dr Wagner z Uniwersytetu Monachijskiego uważa, że echinacea wzmacnia układ odpornościowy przez pobudzenie komórek tzw. pnia szpiku kostnego i tkanki limfatycznej do wytwarzania większej ilości silniejszych krwinek białych, w tym T limfocytów zwalczających infekcje. Inne badania wykazały z kolei, że jeżówka stymuluje powstawanie leukocytów czyli białych krwinek zwalczających infekcje. Kolejne jeszcze bardziej zdumiewające wyjaśnienie to to, że echinacea stymuluje powstawanie interferonu, substancji organicznej, która pełni istotną rolę w układzie odpornościowym organizmu. Interferon uaktywnia komórki odpornościowe, pobudzające do niszczenia komórek organizmu zainfekowanych przez wirusy oraz komórek nowotworowych. Co więcej interferon powoduje uwalnianie enzymów niszczących wirusową machinę genetyczną (DNA), co uniemożliwia powielanie kwasów nukleinowych i namnażanie wirusów.

Echinacea to inaczej jeżówka wąskolistna, lub jeżówka purpurowa która rozpowszechniona jest głównie w Ameryce Północnej. Od wieków Indianie stosowali rozdrobnioną na papkę jeżówkę do leczenia ran, stanów zapalnych i ukąszeń węży. Zarówno w zielu jak i jego korzeniach znajdują się olejki eteryczne, kwasy organiczne, echinakozyd, flawonidy, sekwiterpeny, izobutyloamidy i inne działające symbiotycznie związki. Te dziwnie brzmiące substancje odpowiedzialne są właśnie za niezwykłe właściwości terapeutyczne omawianego ziela które, najlepiej sprawdza się w walce z przeziębieniami, grypą, zapaleniem gardła, opryszczką, zapaleniem uszu, nawracającymi grzybiczymi infekcjami pochwy, infekcjami układu moczowego i bronchitem. Zewnętrznie używa się jeżówki w leczeniu trudno gojących się ran, żylaków, uporczywych egzem, odmrożeń i odleżyn, a także w przypadku łuszczycy i półpaśca.

Okazuje się jednak iż niezwykle pozytywne efekty wzmocnienia naszego układu immunologicznego jakie dają ośmiotygodniowe kuracje wyciągiem z jeżówki w przypadkach chorób rozwijających się stopniowo nie sprawdzają się i nie są zalecane. Nie należy więc stosować jeżówki w przypadkach gruźlicy, stwardnienia rozsianego, cukrzycy i AIDS.

I choć w niektórych przypadkach zioło to sprawdza się doskonale a w innych nie, zawsze należy pamiętać mądre słowa jednego z lekarzy Leki ziołowe atakują przyczyny choroby, a nie tylko jej powierzchowne objawy. Lekarze mogą za pomocą antybiotyku zwalczyć infekcję, ale nie powstrzymają kolejnej infekcji, ponieważ układ odpornościowy nie funkcjonuje prawidłowo - a jago siła to siła przetrwania każdego z nas.

 Iwona Machowska