MNISZEK LEKARSKI

Właśnie teraz kwitnie złocąc nasze trawniki, rabatki i łąki. Z jego kwiatów powstają dobrze znane nam i naszym dzieciom dmuchawce. Tyle radości sprawia zawsze naszym pociechom zrywanie puszystych kulek i obserwowanie jak wiatr niesie śnieżne nasionka. To zazwyczaj ich pierwsza obserwacja przyrody a zarazem pierwsze spotkanie z niezwykle wartościowym i leczniczym na wielu poziomach zielem.

Dramatem ostatnich czasów jest wysoka zachorowalność dzieci na cukrzycę. Bardzo trudno jest ustalić przyczynę tego zjawiska a jeszcze trudniej ustalić właściwą dietę i lekarstwo. Z radą i pomocą przychodzi mniszek lekarski, który stosuje się w diecie przeciwcukrzycowej jako źródło inuliny.

Mniszek

znano jako lek już w tradycyjnej medycynie Chin i Indii i stosowano przy niewłaściwej przemianie materii. Słynny arabski lekarz Avicenna zalecał z kolei sok z mniszka przy puchlinie wodnej, dolegliwościach wątroby, a ziele uważał za skuteczny środek przeciw ukąszeniom skorpiona. Dawni Słowianie używali mniszka do usuwania piegów i plam wątrobowych. W XVI wieku Taraxacum officinale a w nomenklaturze staropolskiej tyffa używany był powszechnie w leczeniu chorób gorączkowych, zakaźnych oraz przy dolegliwościach żołądkowych i wątrobowych.

Surowcem zielarskim jest praktycznie cała roślina, ziele mniszka, ziele wraz z korzeniem, same korzenie, oraz kwiaty. W tych ostatnich znajdują się olejki eteryczne, flawonoidy, karotenoidy oraz prowitamina A. Liście zawierają znaczne ilości witaminy C a korzenie inulinę zwiazek goryczowy taraxacynę, cholinę, garbniki, kwasy organiczne i sole mineralne zasobne w potas.

Współczesne lecznictwo wykorzystuje przede wszystkim działanie żółciotwórcze, żółciopędne i moczopędne mniszka. Korzeń mniszka obniża poziom cukrów i cholesterolu we krwi oraz zapobiega zwyrodnieniu tłuszczowemu wątroby. Z powodu swych właściwości podawany jest w schorzeniach wątroby, związanych z upośledzeniem wydzielania żółci, w uszkodzeniach miąższu wątroby substancjami toksycznymi, w tym niektórymi lekami oraz w zaburzeniach trawienia i braku łaknienia. Poza tym mniszek jest często podawany jako środek odtruwający organizm, witaminowy oraz remineralizujący, także w niedokrwistości, ogólnym osłabieniu, w nawracających schorzeniach bakteryjnych, i wirusowych młode liście mniszka spożywane jako sałatka niezwykle podnoszą odporność organizmu.

Z ciekawostek dowiadujemy się, że sałatkę z zielonych lekko gorzkawych listków mniszka najchętniej spożywają Francuzi a wysuszone korzenie upalone jak kawa są używane w Bawarii jako surogat kawy. O tych recepturach powinny pamiętać przede wszystkim osoby, które zwłaszcza na przedwiośniu odczuwają osłabienie, uczucie znużenia i brak apetytu. Mniszkiem powinny zainteresować się również puszyste panie, regularne picie herbatek z korzenia mniszka na przemian z mieszankami oczyszczającymi zawierającymi kwiat tej rośliny ma szansę pomóc im w zgubieniu kilku zbędnych kilogramów.

Tak mniej więcej przedstawia się wszędobylski uznany za chwast mniszek lekarski, który oprócz dobrej zabawy dla naszych maluchów ma jak się okazuje dużo, dużo więcej do zaoferowania naszym dzieciom i nam samym.